KOŞUŞTURMACALARIMIZ NEREYE?

        İnsanlar doğdukları andan itibaren, mukadder olan ömrünün bitimi olan eceline doğru koşmaktadır. Çok acelecidir insan… koştur, koştur nereye kadar ?  Son nefesimizi verene kadar koşturmaca, dünya bitimsizmiş gibi planlar, planlar…

***

          Aniden maratonunu tamamlayıp, aramızdan ayrılanları, en yakınlarımızı görmemize rağmen,  dünya sevgisi, muhabbeti üstün gelmeye devam ediyor. Mutlak son hepimiz için kaçınılmazdır. Şunun farkına varamıyoruz, aslında ecelimiz bizi kendine hızla çekmekte, sürüklemektedir.

***

          Koşuşturmalarımızı  ahiret odaklı planlayıp, deparları ona göre atabilirsek, ne güzel bir koşturmacadır. Bomboş zerre fayda etmeyen günlük meşgalelerle geçiyorsa zaman; bu nice yaşamak, mesai harcamaktır?

           ***             

        Hayatın anlamı, özü, yaratılış gayesi ile mutabık olabilmek; geçici heva, heveslerden yüz çevirerek, hayatı dolu dolu yaşayarak mutlu sona ulaşabilmektir.

***

        Hayatı dolu dolu yaşamak; Mülkün tek sahibi, bizleri yaratan ve çetin bir imtihana tabi tutan Yüce Allah’ın çizmiş olduğu istikamet üzere koşabilmek, nefsin ve şeytanın sonu hüsran olan yollarına sapmamaktır. “ Bi daha mı geleceğiz dünyaya?” , “Vur patlasın, çal oynasın” mantığı akl-ı selim insanlar için mevzu bahis olamaz.

***

        Bizleri yoktan var eden Mevla’mız; bizim için hayrı ve şerri yaratmış, cüz-i irademizle hangisine yöneleceğimizi bize bırakmış, peygamberler, kitaplar göndererek hakkı, hakikati tebliğ etmiştir. İnsanoğlu her nedense gün gibi berrak olan hakikate gözleri kör olmaktadır. Bomboş, sonu hüsran olan bir koşturmaca içinde vakitleri heba olup, gitmektedir.

***

          Bizler için en büyük nasihatçı olan ölüm;  uyanmamıza vesile olamıyorsa nereye koşuyoruz acaba? En büyük müsrifler; hayatını anlamlandıramayan, yanlış yollarda ve caddelerde koşmaya çalışanlardır.

***

          “Bi daha mı geleceğiz dünyaya” derken; hakkı hakikati düşünerek ifade ediyorsak ne güzeldir. Değilse ahlar, vahlar, son pişmanlılar asla fayda etmez.

          Hasıl-ı kelam; Nereye koşturduğumuzun farkında olarak, farklılık gösterebilmek, son pişmanlık fayda getirmeyeceği bilinci ile menzile doğru, hakiki yoldan varabilmek, rehberlerimizin ayak izlerini takip edebilmek temennisi ile…

          Mevlam; maratonumuzu hayırlısı ile tamamlayanlardan eylesin…Amin.