Ulusal gibi çalışan yereller

Herkesin günlük hayatın içinde, yaşadığı veya tanık olduğu bazı ilginç olaylar vardır. Kimine sinirlenirken kimine de üzülürüz. Hatta çoğu ilginç olayları gazetelerden, internet sitelerden görerek de etkilendiğimiz olmuştur. Bu kadar habere açken ve muhtaçken, sunulan bu haberlerin arka yüzünü kimse düşünmez…

***

Bu konuyu gazeteci nereden bulmuş, nasıl haberleştirmiş, kimlerle görüşmüş, müdürü nasıl çalışmış veya beğenmiş mi, grafikeri nasıl tasarlamış, çaycısı ne yapmış gibi… Bir gazetenin aslında tam anlamıyla ekip işi olduğu unutulur hep. Muhabiri haber getirmezse nasıl haber olur, düzenlenmezse nasıl okunabilir, tasarlanmazsa veya basılmazsa nasıl çıkar? Dediğim gibi tam anlamıyla ekip işi, biri olmazsa kimse olamaz…

***

Peki, muhabirin yoluna taş koyanlara ne demeli? Belki bin bir zorlukla ulaşıp randevu aldığı kişiler tarafından saatlerce bekletilmeleri veya ekilmeleri(!) Güzelim haberin bir yıldız gibi gözden kayıp gitmesi ve sonunda da sönmesi. Koskocaman insanlar, henüz sözlerinde duramıyorken bir kurum veya kuruluş nasıl emanet edilmiş diye sormadan geçemiyorum. Herkesin kendi işinin peşinde koşarken, neden bu tarz sıkıntılarla karşılaşılıyor ki sorusu insanları düşündürmeli, hatta rahatsız etmeli. Ortada bir iş var ve kolaylaştırmak yerine zorlaştırılıyor ve üstelik bunu yapan kişi/kişiler güya sorumluluk sahibi…

***

Yerel gazetelere bakıldığı zaman içinde bir muhabir dahi çalışsa sonuna kadar saygıyı görmeyi hak etmiş demektir. Genele bakıldığı zaman kimi gazeteler sadece maddiyatı düşünürken, kimi gazetelerde dürüstlüğü düşünerek hareket eder. Ama sonuç olarak o gazete ertesi güne sıfırdan ve kendine bir adı koyarak çıkmış olur. Öyle ya da böyle çıkar…

***

Vatandaşa her ne kadar kolaymış gibi gelse de emeğin ve yoğun bir çalışmanın olduğu bu gazeteler ertesi gün sadece bir kâğıttan ibaret olarak çıkar. İnsan gözünde sadece kâğıt parçalarına basılmış günü birlik haberler… Küçümsenen bu gazetelerin aslında şehrin gören gözü, işiten kulağı olduğu unutulmamalı ve ulusal gibi çalışan yerel gazetelerin içinde yatan cevherler hak ettikleri değerleri görmeliler. Ve kimsecikler fark etmese de ulusal gibi çalışan gazeteler var!