1980 – 85’lerde telefonla iletişim yeni yeni yaygınlaşmaya başlamıştı. Köylerde bir veya iki telefon olur iletişim onunla sağlanırdı. Sabit telefon almak için aylarca sıra beklenirdi.

***

         Özellikle küçük yerleşim yerlerinde herkes birbirinin numarasını ezbere bilir, her telefonun yanında telefon rehberleri yer alırdı. Rehberin silinme kaybolma riski olmaz, sonraları 118’den bilinmeyen numaralar öğrenilebilirdi.

***

         Anlayacağımız dostlarım, sabit telefonları sadece iletişim maksatlı kullanırdık. Sonra büyükçe mobil telefonlar çıktı çok pahalı ve hantal yapıda idiler. Ağa denen varlıklı kimselerin alma şansı vardı.

***

         Zaman gelecek insanlar birbirlerini görerek iletişim sağlanacak diye söylentileri duyardık. Öylede oldu, telefonlar çok fonksiyonlu iletişim, mesaj, internet, video, görüntü kaydetme v.b onlarca özelliği ile bir çok hizmeti bir arada sunarken bağımlılık derecesinde onun esiri de oluverdik.

***

         7’den 70’e tabiri gerçek oldu; evde kaç kişi varsa en akılısından telefonlar, tabletler birer parçamız haline geldi. Zamanımızın önemli bir bölümünü kendi ellerimizle telefon denen akıllı aygıtlara hibe ettik.

***

         Eskiye hep özlem duyarız. Gerçekten öyle… Sabit telefonun sesini bile özledik. Komşularımızın, akrabalarımızın telefon numaralarını ezbere bilip, samimi sadece iletişim maksatlı yaptığımız sohbetleri özledik.

***

         Telefonlarımız en akılısından ve lüksünden olmasına rağmen, hasbilik ve harbilik kalmadı dostlarım. İşimiz olmasa aylarca dostumuzu aramıyoruz. Akrabalarımızın sesini nerede ise unuttuk. İletişim kopmuş vaziyette… Aslında yeterli miktarda dakikalarımız, mesaj hakkımız, gigabaytlarımız olmasına rağmen telefonu gerçek özelliği ile kullanamıyoruz. Sadece sosyal ağlarda bolca vakit geçiriyoruz. Binlerce sanal arkadaşımız çoğalırken, gerçek dostlarımızı bir bir kaybediyoruz.

***

        Akıllı telefonların dezavantajlarından olan virüs kapma, çabuk bozulma gibi nedenlerle bir de rehberimiz silinirse, ara sıra konuşma fırsatı bulduğumuz dostlarımızı hepten unutuyoruz.

***

        Hasıl-ı kelam; sabit telefonları özledik desek yalan olmaz. Akıllı telefonlar hayatımıza girdi gireli ne hasbilik nede harbilik kaldı. Geçmişe özlem, samimiyete aç olduğumuzdan olsa gerek.

 

ESKİYE ÖZLEM - Rasyonel Haber Gazetesi

Lütfen Bekleyin Haber Yükleniyor... Kapat
Suni saha