Her seçim döneminde siyasi üslubun dip seviyelerde olduğunu üzülerek müşahede ediyoruz. Siyaset sadece ve sadece milletimize hizmet yolunda bir araçtır.

Projeleri olan gerekli bilgi, donanıma sahip; vatan, millet sevgisi ile hamuru yoğrulmuş; kardeşlik ve barış rüzgarları estiren liderler hepimizin en büyük özlemidir.

Siyasiler; oy yüzdesini artırma uğruna, siyasi üslubunu kaybedebilmekte, “bel altı” tabir edilen siyasi ahlâktan yoksun çirkin üslupla, saygınlıklarını zedeleyerek, neticede vatandaşlar arasında da aynı üslubun hayat bulmasında menfi yönde tesir etmektedirler.

İyi bir siyasetçi; asla siyasi üslubundan taviz veremez. Taviz verdiği an gören gözler tarafından ekarte edilir.

Meydanlarda yapılması gereken; halkın huzuru, ekonominin rayına oturtulması, işsizlik, tarım ve hayvancılık, adalet sistemi, eğitim, istihdam… her ne problemimiz varsa bunlara dair sözünü söylemesi, projelerini anlatması beklenirken; üslubunu dip seviyede tutması; liderler üzerinden kişilik hakları vb. ile toplanan kalabalıklar oyalanıp, uyutulursa hepimiz kaybetmeye devam ederiz.

90’lı yıllarda liderlerin, televizyonlarda açık oturum programları olurdu. Nezaketsizlik yaptıklarına hiç şahit olmadım. Seviyeli programlar icra edilirdi. Özellikle Rahmetli Erbakan, Rahmetli Özal çok nazik birer hatiplerdi… Asla birbirlerini rencide etmezler, kişilik haklarına saygılı davranırlardı.

Milletimizin beklentisi; kangren olmuş problemlerimize çözüm üretilmesi. Milletimizin süslü laflara karnı tok. Onlarca yıldır meydanlarda söylenen vaatlerin icraata geçirilmesi. Adaletin, kardeşliğin, milli birlik ve beraberliğin tesis edilmesi.

Çiftçilerimiz sorunlar yumağı içerisinde, hayvancılık ölmek üzere. Bin bir zahmet ve emeklerle yapılan fabrikalar kapanıyorsa. Meydanlarda liderler birbirleri ile laf savaşı mı vermeli?

Siyasi üsluba da tanzim istiyoruz.

Sadece gıda fiyatlarına tanzim gerekmiyor? En başta nezaket, kişilik haklarının korunması gibi hususlarda siyasetçiler; siyaset dilini de tanzim edebilmeli…

Küçük yerleşim yerlerinde özellikle yerel (mahalli) seçimler; aile huzurunu bozmakta, akrabayı akrabaya düşman kılmakta. Sebebi nedir dostlarım? Değer mi? Seçim hizmet yolunda bir araçtır. Üslubumuz barışa, kardeşliğe hizmet etmiyorsa en güzel yatırımları, projeleri gerçekleştirsen düşmanlık tohumları ekiyorsan bu siyaset değil zehir tohumları saçmaktır.

Hasıl-ı kelam; siyasi üslup tanzim edilmeli, milletimizin derdine derman; kardeşliğimizi, milli birlik ve beraberliğimizi perçinlemelidir. Ne dersiniz?