Kaza Kader Tasası

Bu günler gelip geçen tabiatın yasası

Sana zarar vermesin kaza kader tasası.

 

Dost ararsan hatasız bulacağını sanma

Sonradan pişman olup hiç boşa hayıflanma!

 

Dikkat et ki ağzından çıkana ve girene

Sonra faydasız olur basman acı firene.

 

Herkeste mavi beyaz mevcuttur iki yaka

Rengârenk şekil alır sahibinde fiyaka.

 

Öyle bir ahlaktır ki ikiyüzlü zarafet

Kiminde hoş görünüş kiminde olur afet.

 

İstersen olur şifa nane ve zencefil de

Gereksiz borçlanmalar para koymaz kefilde.

 

Adaletin temsili iki kefe terazi

Tecelli ederse hep iki taraf da razı.

 

Aklını kullananlar her olaya gülümser

Takıntılı kişiler olur her an kötümser.

 

Görmeden Ağustosta ki şiddetini harın

Keyfini sür serince bu günler ilkbaharın.

 

Ümidini kesme hiç bugünden ve yarından

Unutma en sıkı dost, iyi olmaz karından.

 

Arkadaşlık eskimez partiyle ve pırtıyla

Sağlam bina yıkılmaz ufak bir patırtıyla.

 

Kurtuluş için iki cihanda, bugün yarın

Azığın hazır olsun her an; takvan, vakarın

Ölüm zili çalmadan günahlarından arın!

O gün faydasız olur, çocuğun, malın, karın.

 

Uzadıkça uzar bu mesnevi şiirleri

Temizle mutlu ol, maddi manevi kirleri.

 

KALMADI

 

Camiler süs için, cemaati yok

Herkes naaş bekler safa kalmadı.

 

İsyanlar açıkta, tuğyan zahirde

Kanıta ve itirafa kalmadı.

 

Ellerde Kur’an var, yüreklerde yok

Bir tane koymaya rafa, kalmadı.

 

Herkes saflarını ayırdı burda

Arasat’a ve Araf’a kalmadı.

 

Gariptir ramazan, yalnızdır oruç

Hiçbir mümin itikâfa kalmadı.

 

Dağlar geçilmiyor delirenlerden

İhtiyaç Ağrı’ya, Kaf’a kalmadı.

 

Vurma der, kafanı taştan kayaya

Bende vurulacak kafa kalmadı.

 

Tükendi günahlar pak u saf olduk

Hiçbir günahımız af’a kalmadı.(!)

 

Eridi kutsallar bencil ruhlarda

Ne Muhammed ne Mustafa kalmadı.

 

Her zaman beklenen o sevgiliden

Geç nazarı, cevr u cefa kalmadı.

 

İnsanlar takıldı bir telefona

Ne bir gülüş, ne bir safa kalmadı.

 

Küfür bir tek millet anlayanlara

İmanla bir itilafa kalmadı.

 

Herkes konuşuyor bilen, bilmeyen

Bakışlar doğru bir lafa kalmadı.

 

İstihbaratımız kavi mi kavi

Dil uzatma, hiç zaafa kalmadı.

 

Teheccüde kalkar, ardından darbe

Güzel yurdum bir insafa kalmadı.

 

Nifakla uydurdu yapay izdivaç

Müslümanla bir zifafa kalmadı.

 

Herkes atar durur en üst perdeden

Kimsecikler istinafa kalmadı.

 

İtaat zindanda, isyan revaçta

Kullarda görevi ifa kalmadı.

 

Cümle âlem dikleşiyor devlete

Ne özür ve ne istifa kalmadı.

 

Gözler yükseklerde, eller tetikte

Varsayılanla iktifa kalmadı.

 

Ara verdim nesir, yazı yazmaya

Kalemimde sadra şifa kalmadı.