İÇİL ANADOLU’NUN NERESİDİR

Adana vilayetinin güneybatısında Anadolu kıtasının güney sahillerinde kuzeyi Bulgar dağı, güneyi Akdeniz, doğusu Mersin körfezi ve Mersin sancağı, batıda Antalya körfezi ile sınırlı ve kuzeyden güneye doğru uzanana Anamur burnunu havidir ki bu Anamur burnu Anadolu kıtasının güneye doğru en fazla giren çıkıntısıdır.

Toros dağları silsilesinin Konya vilayetiyle Adana arasında ve iç il sancağı (Silifke ile Ermenek arası) dâhilinde güneydoğuya doğru birbirine paralel bir kaç kola ayrılan nehirlerin kolları arasında oluşan Göksu vadisine İç il denir.

 İçilin kuzeyi dağlık güneyi kısmen ovalıktır. Oldukça verimli topraklara sahip olup adeta bir nebatat cennetidir. Fazla mallar Kıbrıs ve çevre vilayetlere ihraç olunur.

Yoğun ormanlık alanlarda bol keçi koyun yetişir ve kaliteli peynirler elde edilir. Bu ormanlardan Marsilya ve Tiristaya kereste, palamut ve canlı hayvan ihracatı yapılır.

İç ilin bazı yerlerinde kaplıcalar ve maden damarları da bulunur. İç ilin havası ve suyu çok sağlamdır, hoştur. Ancak Silifke’nin doğu güney sahillerinde hava ağırcadır. Burada (Silifke ile Erdemli arası) çok eski ve hayretle seyredilecek antik kent harabeleri barındıran kasabalar vardır.

İç ilin bu adı almasının sebebi: Konya vilayetinden bakılınca bölgenin dağ içinde görülmekte olması iç il adını almasının nedenidir.

Silifke kazasıyla Ermenek, Anamur, Mut kazalarını ve 321 köyü içinde barındırır. Sancak merkezi olan Silifke Büyük İskender’in baş komutanlarından Şelevkos’un adından gelmektedir. Burayı ilk inşa eden de bu Şelevkostur. Harabelerde bu adla pek çok bakır sikkeye rastlanmıştır.

(1320 / 1903 Adana 12. Salname İçil tarifi 198. Sayfa)